راهکار دانشگاه ییل برای رضایت از زندگی و غلبه بر بی‌حوصلگی

من روان‌درمانگر بازنشسته‌ام و کارم رو از خود ییل شروع کردم. سلامتی دارم، خانواده‌ی مهربون دارم، بیشتر از نیازم پول دارم. با این حال دو ماه پیش خواهرم رو از دست دادم که ده سال از من کوچیک‌تر بود، و سؤالم این شد: وقتی واقعیت دردناکه، چطور میشه هنوز زندگی رو کامل زندگی کرد؟ این دوره کمکم کرد دوباره تعادلم رو پیدا کنم و ببینم کارهایی هست که می‌تونم بکنم تا از زندگی لذت ببرم، بدون اینکه مدام توی فکرهای منفی بچرخم.

هزاران دلار خرج لایف‌کوچ‌ها کرده بودم و تقریباً هیچی نگرفتم؛ هر بار هم که اعتراض می‌کردم، جواب می‌شنیدم «به فرایند اعتماد کن». این دوره بهم نشون داد چرا این‌طوری حس می‌کنم و رفتار می‌کنم. همه‌چیزش علمی و مستنده و لازم نیست چیزی رو چشم‌بسته قبول کنی. مهم‌تر از همه، قدم‌به‌قدم کمکم کرد تغییرهایی رو که لازم داشتم بالاخره بدم و هدف‌هایی رو که فهمیدم هیچ کمکی به حال خوبم نمی‌کنن، کنار بذارم.

اگه هنوز دودلی که این دوره ارزش وقتت رو داره یا نه، از خودت بپرس: اگه من برای حال خوب خودم وقت نذارم، کی قراره بذاره؟

فکر می‌کردم حال خوب فقط به زندگی خودم مربوطه، ولی فهمیدم ارتباط با آدم‌ها چقدر مهمه؛ حتی حرف زدن با یه غریبه. خیال می‌کردم فقط آدم‌های مسن به خواب بیشتر احتیاج دارن. بعد از دو هفته تمرین، ورزش و خواب بیشتر سطح شادیم رو خیلی بالاتر برد.

ده هفته، هفته‌ای حدود سه ساعت براش وقت گذاشتم و سطح پایه‌ی شادیم ۱۳٪ بالاتر رفت. یاد می‌ده واقعاً چی آدم رو خوشحال می‌کنه.

برای زندگی پرفشار یه جوون خیلی به‌درد می‌خوره. توهم‌هایی رو که خیلی‌هامون درباره‌ی چیزهایی که قراره خوشحالمون کنه داریم، نشون می‌ده و راه عوض کردنشون رو هم یاد می‌ده.